امروز
سه شنبه
مرداد 1398
1
قمری:20 ذو القعدة 1440

میلادی:23 ژوئیه 2019
 
تاریخ : شنبه 1 تير 1398     |     کد : 1909

آیا میخواهم سالم زندگی کنم ؟

دلیل اصلی مشکل کیفیت هوا، منابع متحرک آلاینده ها شامل همه شیوه های حمل و نقل موتوری با سوخت های فسیلی هست پس نقش من در اینجا کجاست؟

 همه میدانیم که یک نفر یا همان " من " در ترافیک شهر در وضعیت زندگی شهر به عنوان یک انسان و یک شهروند نقش داریم و باز همه می دانیم که یکی از علل و عوامل مرگ و میر در جهان بالاخص در ایران حوادث رانندگی و آلودگی هواست که اگر قرار باشد با آمار و ارقام در خصوص آن صحبت کنیم به ارقامی می رسیم که شرمسار می شویم.
می گویند دلیل اصلی مشکل کیفیت هوا، منابع متحرک آلاینده ها شامل همه شیوه های حمل و نقل موتوری با سوخت های فسیلی هست پس نقش من در اینجا کجاست؟
راهکارهای ارائه شده از طرف برخی مسئولین در برخی از کلانشهرها شامل گسترش سریع سیستم قطار شهری ( مترو ) ، برنامه تکمیل فیلترهای مخصوص وسایل نقلیه دیزلی، ارائه تسهیلات و مشوق ها برای برقی کردن وسایل نقلیه ، افزایش سهم سفر با شیوه های حمل و نقل غیرموتوری ( پیاده و دوچرخه ) و معرفی اولین محدوده با آلایندگی پایین ( Low Emission Zone ) و... است و سهم من به عنوان یک شهروند برای مشارکت در این طرحها می تواند استقبال از ناوگان حمل و نقل عمومی و استفاده از دوچرخه و در صورت امکان پیاده روی در مسیرهای کوتاه باشد.
هر چند در کلانشهر تبریز نمی توان استفاده از مترو را برای تمامی شهروندان در تمامی نقاط شهر تجویز کرد چرا که تنها دو فاز از خط اول مترو به بهره برداری رسیده است و نمی توان زمان انتظار برای بهره برداری از دیگر فازها و خط های مترو را تخمین زد. پس می ماند اتوبوس ، تاکسی و دوچرخه و صد البته پیاده
آیا چارچوبی برای توسعه الزامات افزایش سهم دوچرخه در تبریز تنظیم شده است.
آیا ضرورت راه اندازی سیستم دوچرخه اشتراکی به خصوص در محدوده مرکزی شهر تبریز از طرف مسئولین احساس میشود.
آیا سیاست ها و اهداف کمی و کیفی بودجه شهرداری تبریز برای توسعه دوچرخه سواری به شورا ارائه شده است.
آیا طرح جامعی از طرف مسئولین امر برای نحوه ترغیب شهروندان به دوچرخه سواری در قالب برنامه های فرهنگی،اجتماعی و آموزشی و... برای گروه های هدف در نظر گرفته شده است.
چراکه همه میدانیم ایمنی دوچرخه سواری در معابر شهری باید تامین شود و دسترسی به مراکز مهم و سکونت و کار افزایش یابد ، یکپارچگی بین مود دوچرخه و کلیه شیوه های حمل و نقل عمومی و پارک ایجاد شود و کیفیت فضای عمومی ارزشمند بهبود پیدا کند تا بتوانیم شاهد نهادینه شدن دوچرخه سواری در سبک زندگی شهروندان باشیم.
حال این را نیز در نظر بگیریم که تبریز شهری کوهستانی با فراز و نشیب های فراوان است و میتوانیم توسعه دوچرخه سواری را از مناطقی که بیشترین پتانسیل را دارند شروع کنیم و در این مناطق تا حد امکان با ایجاد زیرساخت های مناسب برای دوچرخه سواری مساعد کنیم و برای تردد دوچرخه در معابر شهری راهکاری پیدا کنیم و برای مقاطع عرضی معابر شهری نیز استاندارد تهیه کنیم.
ترویج و گسترش هر فرهنگی نیازمند قانون است یعنی چار چوب و قوانین جامع و علمی برای هر حرکتی تنظیم نشود هر طرحی محکوم به شکست است. برخورد قانونی با دوچرخه و وضع قوانین که ضامن اجرایی داشته باشد می تواند مانع بروز مشکلات عدیده ای باشد که امکان بروز دارد .
حال با کنار هم چیدن تمامی تکه های پازلی که به چند مورد آن در همین مطالب اشاره شد سهم من در راستای کاهش آلودگی هوا ، کاهش حجم ترافیک و کاهش ناهنجاریهای ترافیکی چقدر است. اصلا می توانم سهمی داشته باشم یا نه ؟
می دانم هر یک از شما که این مطلب را می خوانید حرفی برای گفتن و پیشنهادی برای دادن دارید پس در کنارمان باشید.


 
                                              روابط عمومی سازمان حمل و نقل و ترافیک شهرداری تبریز


سازمان ترافیک